Saga stajenna. Fragment.

Saga stajenna. Fragment.

image_pdfimage_print

Drodzy czytelnicy!

Nazwa bloga zobowiązuje, więc dzisiaj prezentujemy świeżo napisany fragment powieści Izy. Tak świeży, że powieść właściwie nie posiada jeszcze tytułu.
Życzymy udanej lektury :)

***

– Do stępa!… Kłus!… Wolta w lewo! Łydka! Plecy prosto!  Równo! Łydka, mówię!

Na padoku Alicja ostro musztrowała kursanta. Tym razem trafił się pewien znany aktor, który na potrzeby nowej roli musiał nauczyć się jeździć konno. Najpierw do stadniny zadzwonił reżyser i incognito umówił aktora na lekcje. Nic dziwnego, że obaj chcieli załatwić zajęcia w kompletnej głuszy. Marek Zajder, popularny aktor grający w od lat ciągnącym się serialu był osobą tak popularną, że nawet Magda, która rzadko kiedy oglądała telewizję rozpoznała go od razu. W pierwszej chwili zaniemówiła na jego widok, ale szybko doszli do porozumienia i przekazała go pod fachową opiekę Alicji. Ta nie mając pojęcia z kim ma do czynienia, potraktowała telewizyjnego gwiazdora tak samo jak innych uczniów i nie przebierając w słowach na wstępie poinstruowała go jak należy siodłać i czyścić konia. Rozpieszczony celebryta nie krył oburzenia i od razu po pierwszej lekcji poskarżył się reżyserowi, że zagnano go do brudnej roboty. Tymczasem wszystkim zależało na dyskrecji i nikt nie chciał, żeby na następną lekcję Zajdera zbiegła się cała wioska. Aktor z bólem przystał na warunki. Wybór należał do niego. Albo traktowanie na specjalnych zasadach, co wymagało ujawnienia się, albo normalna procedura stosowana przy wszystkich kursantach. Wybrano to drugie.

– O biedny- mruknęła do siebie Magda.

Zobowiązała się do dyskrecji, więc Alicji nie pisnęła nawet słówka w temacie tego, z kim będzie miała do czynienia.  Ponadto obawiała się, że instruktorka wiedząc kogo trenuje, speszona mogłaby jakoś zmienić zasady, żeby nagiąć się do kaprysów gwiazdy, a tu wszystkim zależało na czasie i za to płacono.  Miało być szybko i skutecznie.  Nawykły do nieprzerwanej atencji i błysku fleszy zniewieściały bawidamek musiał zatem zacisnąć zęby i jak najszybciej pochwalić się efektami, bo terminy zdjęć zbliżały się nieubłaganie. A z tym było słabo. Marek Zajder z całego serca nienawidził koni i bał się ich. W tym układzie ciężko było o spektakularne sukcesy.  Niestety zwierzęta instynktownie wyczuwały jego niechęć i nawet najbardziej potulne kobyły robiły wszystko by utrudnić mu naukę. W końcu Alicja nie wytrzymała i przydzieliła mu Grocha. Najbardziej posłusznego konia w całej stajni. Wielki kary wałach lubił wszystko i wszystkich. Podobnie jak poczciwego Biesa, często przydzielano go tym mniej utalentowanym jeźdźcom, żeby mogli w siebie uwierzyć i odnotować jakiś motywujący postęp.

Magda podeszła pod padok i wsparła się o sękatą brzozową żerdź. Nie mogła uwierzyć własnym oczom. Pierwszy raz widziała, żeby żwawy i przyjaźnie nastawiony do świata Groch, zasnął w trakcie lekcji. Za nic miał komendy i nieudolne kopniaki wściekłego aktora. Ten prał go szpicrutą po zadzie a Groch spokojnie ignorując te śmieszne razy, robił swoje. Po prostu postawił na swoim. Opuścił ścieżkę, wyszedł na środek padoku, zwiesił łeb i zasnął. Zajder siedział na jego grzbiecie i gotował z wściekłości. A koń nic. Magda o mało nie pękła od tłumionego śmiechu.

– Co to za cholerna chabeta?!- krzyknął w stronę Magdy. – Nie macie tu jakichś lepszych koni?!

– Mamy, ale one jeszcze gorzej mogłyby znieść pańskie humory- Magda nie wytrzymała i wzrokiem usadziwszy zaskoczoną Alicję w miejscu, podeszła do śpiącego Grocha. Koń spał jak zabity.

– Niech pan zsiądzie.

– Dlaczego on mnie nie lubi?

– Bo pan nie lubi jego. Koń to nie samochód. Dobrze wyczuwa pańskie intencje i jak pana nie lubi, to w najgorszym razie pana zrzuci i zabije.

– Co pani wygaduje?- Zajder wyglądał, jakby miał ochotę udusić i konia i Magdę.

– Dobrze mówi. Koń czuje, że nie umie pan jeździć i w dodatku go pan nie lubi. Obraził się za bezsensowne pranie batem. Siłą i agresją nic pan nie załatwi, bo on jest silniejszy od pana i obaj to wiecie. Z takim podejściem może pan zapomnieć, że kiedykolwiek będzie umiał jeździć- powiedziała Alicja i szybkim ruchem wskoczyła na Grocha. Nawet przy za długich strzemionach zagalopowała z miejsca.

– No i widzi pan? On wcale nie śpi. On po prostu pana nie lubi.

I my też, pomyślała Magda i w duchu pożałowała jego współpracowników z planu filmowego. Marek Zajder był bufonem wszechczasów, a talentu do jazdy nie miał za grosz.

– To jakiś nonsens- prychnął Zajder i z wyzywającą miną oparł się o drewniany parkan odgradzający wybieg dla strusi od padoku.- Będę żądał zwrotu pieniędzy za tę amatorkę, którą się tutaj uprawia! Nie umiecie uczyć. To jakieś oszustwo.

– Chyba reżyser może żądać, bo to on płacił, choć ja za brak pańskiego talentu nie odpowiadam- powiedziała Magda i kątem oka dostrzegła skradającą się za jego plecami strusicę.

– Pani jest bezczelna!- Zajder poczerwieniał na twarzy.

– Nie, nie jestem, ale bez dublera się raczej nie obejdzie. Taka prawda.

– Ty bezczelna k… Aaaaa, cholera!- Wrzasnął, gdy strusica podstępnie dziabnęła go w ucho.- Aaaa! Aaaa!

Magda i Alicja tylko spojrzały po sobie i jednocześnie obie ryknęły śmiechem. Magda już wiedziała, że upierdliwego aktora w stadninie już więcej nie zobaczy, za to była pewna, że widok przerażonego Zajdera, trzymającego się za krwawiące ucho, na długo zapadnie jej w pamięć. Oburzony do granic, poczerwieniał jak burak i biegiem rzucił się do swojego czarnego porsche. Odpalił silnik i ruszył z piskiem opon.

– Cholera, żeby tylko nie pobrudził sobie tapicerki- bąknęła pod nosem Alicja i wróciła do stajni.

Comments are closed.